ضرورت شناخت منابع علمی بازیسازی (قسمت اول)
آشنایی با منابع علمی بازیسازی برای علاقه‌مندان و فعالان این حوزه بسیار مهم است. مطالعه منابع علمی بازیسازی بستر مناسبی برای رشد و توسعه این حوزه فراهم می‌آورد.
مطالعه کتب، مقالات و پژوهش‌های علمی بازیسازی به درک بهتر اصول، الگوها و فرایند طراحی بازی کمک می‌کند. از طرفی مطالعه آثار و تجربیات بازی‌سازان پیشرو و پیشگام بسیار الهام‌بخش است.
آشنایی با علوم مرتبط مثل روان‌شناسی بازی، هوش مصنوعی، نظریه‌های یادگیری و طراحی تعامل، لازمه بازیسازیست.
دانستن روند تحول و تاریخچه بازی‌ها به شناخت بهتر این رسانه کمک می‌کند.
منابع علمی ایده‌های نوآورانه برای طراحی مکانیک‌ها و داینامیک‌های جدید بازی ارائه می‌دهند.
این مطالعات روش‌هایی برای ارزیابی و تحلیل بازی‌ها ارائه می‌کنند.
از این رو با چند کتاب معتبر در بستر بازیسازی آشنا میشویم:
دسترسی سریع
۱- قواعد بازی “Rules of Play”
کتاب Rules of Play یکی از مراجع کلاسیک و محبوب در حوزه طراحی بازیست که توسط کیتی سالن، اریک زیمرمن و کریس کرافورد در سال ۲۰۰۳ میلادی منتشر شده است.
چند نکته درباره این کتاب:
– این کتاب به بررسی اصول، الگوها و فرایند طراحی بازی از منظری علمی می‌پردازد.
– ساختار کتاب بر مبنای “MDA Framework” است: Mechanics، Dynamics، Aesthetics.
– Mechanics: مکانیک‌ها به قوانین، اجزا و سیستم‌های بازی اشاره دارد.
– Dynamics: داینامیکها به تعامل بازیکن با مکانیکهای موجود در بازی و تجربه پویای بازیکنان اطلاق می‌شود.
– Aesthetics: زیبایی شناسی بعد احساسی و عاطفی‌ایست که بازی در بازیکن القا می‌کند.
– نکته کلیدی کتاب، لزوم تناسب بین این سه عنصر است.
– این کتاب برای دانشجویان و طراحان بازی بسیار مفید است.
۲- اصول طراحی بازی “Fundamentals of game design”
کتاب Fundamentals of Game Design تالیف ارنست آدامز یکی از منابع آموزشی معتبر در زمینه طراحی بازیست. خلاصه‌ای از این کتاب به شرح زیر می‌باشد:
– فصل اول، مفاهیم اولیه طراحی بازی مثل گیم‌پلی، مکانیک، تعامل و تجربه کاربری تشریح شده است.
– فصل دوم به بررسی المان‌ها و تکنیک‌های طراحی بازی مانند قاعده‌گذاری، بالانس، پیشرفت بازیکن و طراحی سطوح می‌پردازد.
– فصل سوم دربارهٔ عناصر هنری و داستانی در طراحی بازیست؛ مثل داستان‌گویی، شخصیت‌پردازی و موسیقی.
– فصل چهارم به فرایند تولید بازی و مراحل آن، مانند پیش تولید، تولید و پس از تولید می‌پردازد.
– فصل پنجم مباحثی درباره طراحی مراحل و محیط‌های بازی دارد.
– فصل‌های بعدی به طراحی انواع ژانرهای بازی مثل تیراندازی، استراتژی و… اختصاص دارند.
– فصل آخر به موضوعاتی مثل کار گروهی و مدیریت پروژه می‌پردازد.
در مجموع، این کتاب به عنوان یک درسنامه مقدماتی طراحی بازی شناخته می‌شود و برای مبتدیان مفید است.
دو کتاب ذکر شده متاسفانه به زبان فارسی ترجمه نشدهاند اما این امر از اهمیت مطالعه این منبع نمیکاهد و برای هر بازیسازی مطالعه این دو اثر از اوجب واجبات است.
دریافت منابع:
نظرات شما