اتاق فرارهای ترسناک

0
340
أتاق فرار ترسناک

ترس همواره محبوب ترین ژانر در بین بازیکنان ایرانی اتاق فرار (اسکیپ روم) بوده و به همین خاطر بازیسازان برای ورود به ژانرهای دیگر دچار شک و تردید بوده و هستند. از آن جایی که اتاق فرار علاوه بر اینکه یک تفریح است، باید توجیه اقتصادی هم داشته باشد، این تردید بازیسازان را میتوان منطقی در نظر گرفت.

اسکیپ روم چیست و یا فرق آن با سینما کجاست؟

از آنجایی که اسکیپ روم شباهت زیادی به سینما دارد، میتوان سیر سلیقه مخاطبین سینما را بررسی کرد تا به چرایی افتادن این اتفاق در صنعت نوپای اتاق فرار پرداخت. مشابه این آفتی که به جان اتاقهای فرار افتاده را از چند سال پیش و در صنعت سینمای ایران هم دیده بودیم، فیلمهایی که به آنها اصطلاحا «گیشه‌ای» گفته میشد و علیرغم ضعف در سناریو و پرداخت آن، و یا حتی گاهی اصول اولیه‌ی فیلم سازی، صرفا بخاطر ژانر خاصشان که طنز و اکثرا با نمایش زندگی سطح بالا یا «لاکچری» بود با اقبال گسترده مخاطبان مواجه میشدند.

شاید مقایسه‌ی درستی به نظر نرسد، اما فلسفه‌ای که مخاطب ایرانی را به فیلم طنز و اتاق فرار ترسناک میکشاند همان است، مخاطبی که مدعی است ترجیح میدهد زمان و پول خود را صرف خوشگذرانی بکند، نه چیز دیگر. اما آنچه که از دید این طیف گسترده مخاطب که می توانیم آنها را عامه‌ی مردم بنامیم پنهان میماند، این است که اگر در سینما یا بازی سازی اصولی وجود دارد، صرفا به دلیل همان خوشگذرانی بیشتر و با کیفیت تر برای مخاطبان است.

اتاق فرار اصولی

پیروی از این اصول و قواعد، رفتن به سمت ژانرهای خاص و صرف هزینه و زمان و فکر برای طراحی یک اتاق اصولی، مساله‌ای است که شاید تا چند وقت پیش برای بازی سازان منطقی به نظر نمی رسید چرا که آنها در ازای صرف این انرژی و ساخت آثار فاخر و با کیفیت، نه تنها آنچنان که باید و شاید با تقدیر مواجه نمی شدند بلکه حتی فروشی کمتر از اتاقهای بی کیفیت تر نصیبشان می شد.

اما در این بین اتاقهای ترسناکی وجود داشتند که بر پایه اصول ساخته شده اند که نبردن نام آنها شاید کم لطفی باشد، بازیهایی مثل:

آیا تنها کار تایم فور فان رزرو اتاق فرار است؟

در اینگونه مقاطع وجود پلتفرمی مانند سایت تایم فور فان ارزش واقعی خود را نشان میدهد، این مجموعه با برگزار کردن جشنواره باف و تقدیر از این بازیها، علاوه بر اینکه انگیزه مضاعفی برای بازیسازان جدید و جوانتر برای ورود به ژانرهای خاص می شود، بلکه از طریق وب سایت خود میتواند فروش بیشتری را برای این اتاقها به همراه بیاورد، و علاوه بر همه‌ی اینها، ممکن است در آینده نه چندان دور بتواند سکوی پرتاب بازیهای با کیفیت داخلی برای ورود به جشنواره های معتبر خارجی باشد. شاید درصد زیادی از مخاطبین فیلم «پنجاه کیلو آلبالو» را دیده باشند، اما میتوانیم به جرات بگوییم که تعداد بینندگان این فیلم به مراتب از فیلمهای «فروشنده» و «جدایی نادر از سیمین» کمتر بوده است. حتی میتوان با تقریب خوبی گفت فیلم بعدی اصغر فرهادی حتی اگر هم در ایران اکران نشود، بینندگان ایرانی بیشتری از فیلم مذکور خواهد داشت.

در زمان نگارش این مطلب، چیزی حدود هشتاد درصد اتاق های فرار تهران، در ژانر ترس قرار می گیرند و مخاطبان فراوانی هم دارند، اما چالش پیش روی بازی سازان برای خلق یک اثر ترسناک جدید، نوآوری است. تعدد اتاق فرار های ترسناک علی الخصوص در شهر تهران هم بازیسازان را تا دور افتاده ترین جنبه های ترسناک کردن یک بازی هدایت کرده، و هم درصد زیادی از مخاطبین اتاقهای ترسناک را از مواجه شدن با افکت ها و ترسهای هیجانی (جامپ اسکر) یکنواخت و تکراری اشباع کرده و آنها را به سمت ژانرهای من درآوردی و انجام اعمال خلاف شأن انسانی سوق داده است، اتفاق بدی که در صورت مشکل ساز شدن می تواند دید اشتباهی برای مخاطبین تازه وارد به وجود بیاورد و یا حتی بازیکنان سابق اتاق فرار را نه تنها از اتاق فرار های ترسناک، بلکه به صورت کلی از اتاق فرار زده کند، و سبب ریزش مخاطبین بقیه‌ی اتاق ها هم بشود، البته این تنها از جنبه مخاطبان است و اتفاقات ناگواری که ممکن است از جانب موسسات و سازمانهای اجرایی گریبانگیر این تفریح شود، برای همه واضح است.

تمام آنچه در طول این مقاله ذکر شد به هیچ عنوان هدف تخریب اتاق یا ژانر خاصی را ندارد، ما معتقدیم که ترس یکی از جذابترین ژانرها برای اتاق فرار است و وجود اتاق فرار های ترسناک در شهری به وسعت تهران لازم و ضروریست، اما چیزی که می تواند طیف وسیع تری از افراد جامعه را مخاطب این تفریح سالم و خانوادگی کند، قطعا وسعت یافتن ژانرهای آن است تا بتواند افراد با سلایق مختلف را برای گذراندن اوقات خوشی در اتاق های فرار مجاب کند.

ارسال یک پاسخ

لطفا دیدگاه خود را وارد کنید!
لطفا نام خود را در اینجا وارد کنید